Dyskutuje się wobec powyższych możliwość wprowadzenia oświadczenia woli, które byłoby koniecznym warunkiem dawstwa narządów po śmierci. Rozwiązanie takie wymagałoby jednak powszechnej świadomości w społeczeństwie (wedle CBOS 52% polskiego społeczeństwa nie słyszało o deklaracji woli, choć 36% ankietowanych byłoby skłonnych ją podpisać, a 32% raczej byłoby do tego skłonnych). Brzeziński uważa, że taka zgoda byłaby znacznie bardziej wartościowa z moralnego punktu widzenia.
Rozwiązania prawne Zastosowanie zgody domniemanej w transplantologii usankcjonowane zostało choćby w polskim prawie. Normuje je Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów z 1 lipca 2005. Art. 5 rzeczonej ustawy stwierdza możliwość pobrania narządów przy braku wyrażonego za życia sprzeciwu:
Ustawodawca zakłada, że zmarły zgadzał się na pobranie, chyba że wyraził sprzeciw. Artykuł ten stwierdza dalej, że w przypadku małoletniego lub innej osoby, która nie ma zdolności do czynności prawnych, sprzeciwu takiego dokonuje przedstawiciel ustawowy, przy czym może to uczynić jedynie za życia tej osoby. Małoletni, który ukończył 16 lat może też samodzielnie wyrazić sprzeciw. Art.