W przypadku gdy opanowanie społecznych niepokojów, zamieszek, wewnętrznych walk o charakterze etnicznym, narodowościowym, politycznym lub innych poważnych form zaburzania porządku publicznego przekracza możliwości policji, do ustabilizowania sytuacji może zostać skierowane wojsko, chroniąc tym samym integralność wewnętrzną państwa. Zazwyczaj jednak możliwość użycia sił zbrojnych w takich sytuacjach jest restrykcyjnie sankcjonowana prawnie, aby nie prowadzić do nadużyć, czego przykładem może być zbrojne pacyfikowanie społecznego sprzeciwu wobec siłowo utrzymującej swą władzę dyktatury.
Współcześnie siły zbrojne często wykorzystywane są w charakterze ratowniczym i interwencyjnym w obliczu zróżnicowanych katastrof i klęsk żywiołowych. Statutową powinnością w tym zakresie cechują się zwłaszcza formacje obrony terytorialnej, włączane do państwowego systemu przeciwdziałania tego typu zagrożeniom.
Siły zbrojne są też organizacją integrującą społeczeństwo, zwłaszcza w sytuacjach narodowowyzwoleńczych, będąc jednym z czynników państwotwórczych.
W zakresie wewnętrznym niekontrolowane siły zbrojne mogą również stanowić zagrożenie dla państwa i zostać wykorzystane do przeprowadzenia zamachu stanu, a w skrajnych przypadkach same przejąć władzę, tworząc juntę.
Podział Rodzaj sił zbrojnych