Siły zbrojne są również instrumentem wykorzystywanym w polityce zagranicznej państwa, stanowiąc zaplecze dla dyplomacji jako „argument siły”, bez którego forsowanie własnych roszczeń bądź przeciwstawianie się roszczeniom innych może okazać się nieskuteczne. Państwo pozbawione możliwości egzekwowania swoich praw siłą, traci zatem jeden z atutów zdane na perswazję bądź popadając w zależność od innych. Potencjał militarny stanowi zatem jeden z czynników podnoszących pozycję państwa na arenie międzynarodowej, stanowiąc też jedną z podstaw uzyskania statusu mocarstwa.
Wreszcie siły zbrojne mogą stanowić instrument szerszej polityki międzynarodowej grup państw i organizacji, umożliwiając łączenie się w sojusze, egzekwując rezolucje międzynarodowe, wykonując misje pokojowe i humanitarne.
Funkcje wewnętrzne thumb|Ludowe Wojsko Polskie w trakcie stanu wojennego (1981–1983), będącego próbą zdławienia opozycji demokratycznej w PRL thumb|Żołnierze amerykańskiej Gwardii Narodowej podczas uprzątania drogi po huraganie Sandy Ze względu na zdyscyplinowanie, zorganizowanie oraz posiadanie wyspecjalizowanych środków i uzbrojenia, siły zbrojne mogą zostać wykorzystywane również do zwalczania wewnętrznych zagrożeń pojawiających się w państwie.