20 maja 1942 hitlerowcy zorganizowali w pomieszczeniach Instytutu Medycznego zawodowe kursy medyczne noszące oficjalną nazwę Państwowych Zawodowych Kursów Medyczno-Przyrodniczych (Staatliche Medizinisch-Naturwissenschaftliche Fachkurse) we Lwowie, ich zakres odpowiadał niemieckiemu programowi wyższego szkolnictwa medycznego. Zostały nazwane medyczno-profilaktycznymi kursami zawodowymi, w ich organizację był zaangażowany Marian Panczyszyn i Roman Osinczuk.
Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka Po ponownym wkroczeniu do miasta Rosjan przywrócono działalność Państwowego Instytutu Medycznego. W 1961 powstał wydział szkolenia obcokrajowców, których liczba stale rosła, mimo to językiem wykładowym był rosyjski.
Współczesność thumb|left|240px|Fasada gmachu uczelni, ulica Piekarska 69 thumb|left|240px|Fragment ogrodu botanicznego należącego do uczelni, ulica Piekarska 73 Po uzyskaniu przez Ukrainę niepodległości uczelnia funkcjonowała na niezmienionych zasadach do 1996, kiedy to Uchwałą Nr 1262 Rady Ministrów Ukrainy Państwowy Instytut Medyczny otrzymał status uczelni wyższej z czterostopniowym poziomem akredytacji, równocześnie zmienił nazwę na „Uniwersytet Medyczny we Lwowie”. Rok później na wydziale dla cudzoziemców wprowadzono język angielski jako język wykładowy.