Dopiero opublikowane w Kulisach wspomnienia Ciszewskiego (Ciszewski, 1969, opublikowane w sieci przez jego syna, Jerzego Ciszewskiego w 2014, przypis poniżej) zwróciły uwagę na fakt, że w rejonie tym operował również m.in. Dywizjon „1806”. 2 sierpnia siłami żołnierzy kilku ugrupowań unieruchomiono na ul. Okopowej 2 czołgi wroga. Anna Borkiewicz-Celińska (1990) opisuje to tak: Rano 2 sierpnia ruszyło na Zgrupowanie Radosław od strony ul. Powązkowskiej kilka niemieckich czołgów typu Panther. Dwa z nich zapędziły się daleko. (...) Jednak w końcu angielskie granaty przeciwczołgowe – gamony – poskutkowały. Kiedy jeden z czołgów zaczął się palić, dano rozkaz: Dosyć! Nie rzucać więcej!. Drugi czołg dojechał niemal do ul. Mireckiego, lecz trafiony przez powstańców pociskiem piata w tył wieży zleciał z niewielkiego nasypu i wbił się w mały domek stojący obok....      Szczegółowo opisuje to Jan Tarczyński (1994), cytując również Zbigniewa Gnata-Wieteskę (1987): Po stronie lewej, nieparzystej, znajdowała się Fabryka Telefunken, miejsce koncentracji Batalionu „Zośka”. Wach. pchor. Jerzy Ciszewski, ps. Motz, plut. pchor. Andrzej Rogalski, ps. Zmora i NN (jeden z młodszych żołnierzy) stanowili straż tylną Dywizjonu.