Wraz z tą grupą założył Zarząd Związku Zawodowego Inżynierów i techników, którego był członkiem (1932–1934), współpracował również z MOPR.

Podczas okupacji był nauczycielem w Towarzystwie Kursów Technicznych i w Miejskiej Szkole Handlowej w Warszawie, gdzie wykładał "naukową" organizację pracy w interpretacji marksistowskiej; brał też udział w tajnym nauczaniu. W 1942 wstąpił do PPR i GL, współdziałał z Wydziałem (Oddziałem) Informacji Sztabu Głównego GL. Kontaktował się z centralnym aktywem PPR i pomagał mu w informacji prasowej, blisko współpracował z Bolesławem Bierutem. Po powstaniu warszawskim udał się do Proszowic, a w styczniu 1945 do Krakowa, gdzie brał udział w odbudowie przemysłu.

Później w Bytomiu założył i został dyrektorem (do 1946) Państwowego Technikum dla robotników mianowanych na kierownicze stanowiska. Do 1951 był kontraktowym profesorem organizacji pracy na Politechnice Śląskiej w Gliwicach;