Następnego dnia widziano młodego ptaka wyglądającego z gniazda, a nazajutrz ptaków tego gatunku już nie widziano. Świadczy to o przebywaniu w gnieździe trwającym również w przybliżeniu 14 dni.

Status zagrożenia i ochrona Przez IUCN gatunek klasyfikowany jest jako zagrożony wyginięciem (EN, Endangered). Populacja szacowana jest na 1000–9000 dorosłych osobników i ma prawdopodobnie trend spadkowy. Od lat 70. XX wieku znany zasięg występowania zmniejszał się, na co wpływ miała szeroko zakrojona wycinka lasów. Dodatkowo badanie zasięgu gatunku utrudniała mylna ilustracja samicy, bazująca na jedynie jednym okazie. Do tego samce wikłacza czerwonorzytnego i krasnoszyjego są niemalże niemożliwe do odróżnienia w warunkach terenowych, co wprowadza pewne wątpliwości do obserwacji w nowych miejscach. U M. cassini samice są jednak całkowicie czarne. Przez silną fragmentację lasów także i zasięg wikłacza krasnoszyjego staje się poszatkowany.

J. Ash określił gatunek mianem „rzadkiego” już w 1997 – z 233 przedstawicieli Malimbus, które zaobserwował wokół Ibadanu, zaledwie 4 należały do M. ibadanensis;