Góry i miasto podobnie jak inne obiekty wraz ze współrzędnymi, są one też zaznaczane na kopiach wspomnianej mapy (zwłaszcza góry).
Późniejsze mapy thumb|320px|Jezioro Amadockie (Amadoca lago) na mapie Litwy (Lithvania) w Atlas sive cosmographicae Meditationes de Fabrica Mundi et Fabricati Fugura Mercatora opublikowanym w 1595 roku w Duisburgu. Jezioro Amadockie przez długi czas było nanoszone nie tylko na kopiach mapy Ptolemeusza, ale również na niektórych innych mapach (pod różnymi nazwami, u źródeł Bohu lub w ich pobliżu, głównie w XVI wieku).
Zaznaczali je na przykład: Wapowski (uważany za ojca polskiej kartografii), Merkator, Münster, Gastaldi, Honter, Pograbka (Pograbius), Grodecki, Vopell. Wapowski wskazał na Amadoca palus Ptolemeusza jako wielkie jezioro opisane przez Herodota. Później Gastaldi i Pograbius ukazali je zredukowane, jako początek rzek Słucz i Zbrucz.
Mapy Wapowskiego – Polski (1526 r.) i Sarmacji (prawdopodobnie z ok. 1526 r.) aż do XVIII wieku były podstawą rozwoju kartografii ziem dawnej Rzeczypospolitej. Na jego mapie Sarmacji pośrednio lub bezpośrednio opierali się potem inni kartografowie – Merkator, Münster, Gastaldi, Honter, Grodecki, Vopell i in.