Bracia Judica-Cordiglia mały|Bracia Judica-Cordiglia. W latach 50. XX wieku dwaj bracia z Turynu amatorsko zajmujący się krótkofalarstwem oznajmili, że posiadają nagrania rzekomo potwierdzające teorię o radzieckich kosmonautach, którzy zginęli podczas nieudanych prób, a których śmierć utajniono. Bracia twierdzili, że zdobyli nagrania z kilku oficjalnych, jak i tajnych misji kosmicznych, które miały zakończyć się tragicznie. Wszystko zaczęło się pod koniec lat 50., kiedy zbudowali swoją pierwszą stację na podstawie zdjęć aparatury nasłuchowej NASA, które znaleźli w naukowych czasopismach. Do jej konstrukcji wykorzystali wojskowe anteny radiowe, które kupili od wycofujących się z miasta oddziałów amerykańskich, stacjonujących tam od czasu zakończenia II wojny światowej. Następnie swoją aparaturę zamontowali na dachu jednego z budynków. 5 października 1957 roku przechwycili sygnał Sputnika 1 – pierwszego radzieckiego satelity – i od tego momentu prowadzili regularne nasłuchy. Kiedy o ich działalności zrobiło się głośno, CIA za pośrednictwem kontrwywiadu włoskiego nawiązała z nimi kontakt i zaproponowała współpracę. Przypuszczalnie zainteresowało się nimi również KGB, więc bracia w obawie o własne życie zaprzestali dalszej działalności.