Nie miał żywności, cierpiał z powodu upadku dynastii Ming, więc postanowił przestać jeść i zaczął czekać na śmierć. Jego kolega pocieszał go, że upadek kraju, to wola nieba, a mnich powinien troszczyć się tylko o praktykę i kroczyć Drogą szczerze. Potem ponownie wyruszył w podróż, wspiął się na górę Tiantai (天台山), aby złożyć hołd posągowi Wielkiego Nauczyciela Zhiyi (智者大師). Minął Wen Zhou (温州) i odwiedził stupę mistrza chan Yongjia Xuanjue (永嘉玄覺, 665–713).
W 1647 roku Mu’an praktykował „zapieczętowane ogrodzenie”, rodzaj samotnego odosobnienia w pokoju w klasztorze Kaiyuan, w czasie którego całkowicie poświęcił się studiowaniu buddyjskich sutr. Skomponował wtedy kilka wierszy opisujących stan jego umysłu w czasie tego odosobnienia.
Rok 1648 okazał się kluczowym rokiem w jego życiu. Mu’an usłyszał, że mistrz Feiyin z sukcesem propaguje Dharmę Buddy w Tiantong, więc wybrał się do niego. Jednak droga do Tiantong była zablokowana. Mu’an postanowił wspiąć się na górę Huangbo i odwiedzić mistrza Yinyuana. Ponownie więc spotkał się z mistrzem Yinyuanem i tym razem został jego uczniem. To ich spotkanie wyznaczyło koniec jego pielgrzymek w poszukiwanie znanych mnichów i pobierania od nich nauk. W 1650 roku Yinyuan przekazał w ręce Mu’ana „miotełkę”, co symbolizowało uznanie Mu’ana przez mistrza.