Po zlikwidowaniu Wojska Rządowego obowiązki Gwardii Zamkowej przejęli na krótko członkowie ochrony Edvarda Beneša. Gwardia Zamkowa rozpoczęła swoje funkcjonowanie w latach 1945–1948, miała wtedy taki sam status jak przed wojną (używano nawet tego samego sztandaru). Żołnierzami Gwardii Zamkowej byli zarówno członkowie ruchu oporu, jak i byli żołnierze Wojska Rządowego. Pierwszym powojennym dowódcą Gwardii został pułkownik Novák (szef ochrony prezydenta Beneša w Londynie), a jego zastępcą ppłk. Chrastina.
Po wyborze Klementa Gottwalda na prezydenta Czechosłowacji Gwardia zaczęła tracić swoją uprzywilejowaną pozycję jako gwardia prezydencka, a jej rola ograniczona została jedynie do funkcji reprezentacyjnych. W 1952 roku Gwardia przestała być częścią Czechosłowackich Sił Zbrojnych, lecz zaczęła podlegać Ministerstwu Spraw Wewnętrznych (jako 14. zvláštní prapor). W latach 50. i 60. XX wieku Gwardia została skierowana także do ochrony Ministerstwa Bezpieczeństwa Narodowego, Kancelarii Premiera oraz innych obiektów administracji rządowej. W roku 1970 wydano Statut Hradní Stráže ČSSR, określający dokładnie funkcje i obowiązki Gwardii Zamkowej. W następnych latach Gwardia przekazywała swoje kompetencje w ramach ochrony budynków administracji rządowej innym jednostkom MSW.