28 VI 1929 na posiedzeniu Komitetu Okręgowego (KO) PPS-Lewicy Warszawa-Miasto został wybrany delegatem na I Krajowy Zjazd partii (20–21 VII 1929 w Warszawie) i dokooptowany do Wydziału Kulturalno-Oświatowego KO. Na zjeździe został powołany do Komisji Programowej i Sądu Partyjnego. Od 20 X 1929 kierownik Wydziału Kulturalno-Oświatowego KO PPS-Lewicy. X 1930 na polecenie władz partyjnych prowadził w Lublinie narady z miejscowym aktywem PPS-Lewicy i ZLCh „Samopomoc” w sprawie kampanii wyborczej do sejmu. Później dorywczo brał udział w działalności organizacyjnej KPP; w 1937 reorganizował KO KPP w Krakowie.
W lipcu 1940 aresztowany z grupą adwokatów i osadzony na Pawiaku, 28 IX 1940 zwolniony dzięki staraniom żony. We wrześniu 1942 opuścił Warszawę w obawie przed aresztowaniami gestapo i ukrywał się w podwarszawskich wsiach pod przybranym nazwiskiem Antoni Szymański.