Krótki epeisodion IV to obraz przebranego za kobietę, omamionego boską mocą Penteusza, który pragnąc uniknąć rozpoznania, prosi bachanta (Dionizosa), aby wyprowadził go z miasta mniej uczęszczanymi drogami. Kończący dramat rozbudowany eksodos rozpoczyna relacja Posłańca opisująca straszną śmierć tebańskiego króla. W toku akcji Agawe i jej siostry spotykają się z Kadmosem oraz uświadamiają sobie, jakiej dokonały zbrodni. Utwór kończy pojawienie się Dionizosa (w formie deus ex machina), wyjaśniającego motywy swojego postępowania, oraz udanie się Kadmosa i Tebanek na wygnanie.
Wątki interpretacyjne thumb|300px|Rzymski sarkofag ze sceną triumfu Dionizosa 220-235 p.n.e. Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork Bachantki zostały wystawione na agonie roku 405 p.n.e. – zdobywając dla autora piąte, pośmiertne już zwycięstwo – wraz z Ifigenią w Aulidzie i niezachowanym Alkmeonem w Koryncie. Sztuka napisana została rok wcześniej na dworze macedońskiego władcy Archelaosa, gdzie Eurypides schronił się najprawdopodobniej przed szalejącą w Grecji wojną i gdzie niedługo później zmarł.