We wrześniu 1945 został repatriowany do Polski, zamieszkał w Gliwicach i uczestniczył w organizacji Politechniki Śląskiej. Został zastępcą profesora, powierzono mu funkcję kierownika Katedry Metaloznawstwa, równolegle kierował Wydziałem Ekspertyz Hutniczego Instytutu Badawczego. W 1949 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1957 profesora zwyczajnego. Pomiędzy 1955 a 1957 pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego, a od 1959 a 1962 był prorektorem do spraw nauki. W okresie od 13 grudnia 1959 do 20 maja 1964 był Prezesem Zarządu Aeroklubu Gliwickiego. W 1970 przeszedł w stan spoczynku.
Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy w 1923 z Marią z domu Dudajek. Po raz drugi z Marią z domu Hnat. Dzieci nie miał.
Zmarł w Gliwicach, pochowany na cmentarzu komunalnym Centralnym (sektor LA7-1-48). mały|Grób prof. Fryderyka Stauba na cmentarzu Centralnym w Gliwicach Dorobek naukowy Dorobek naukowy Fryderyka Stauba obejmuje autorstwo i współautorstwo ośmiu książek, sześć skryptów i około stu publikacji, artykułów i felietonów.