Początkowo był starszym asystentem a następnie docentem w Katedrze Technologii Metali w utworzonym z politechniki Lwowskim Instytucie Politechnicznym. Na początku 1940 został członkiem Związku Walki Zbrojnej, w swoim mieszkaniu ukrywał radiostację ZWZ. W kwietniu 1940 został szefem sztabu II Okręgu Lwów-Zachód, funkcję tę pełnił przez pięć miesięcy. W maju 1941 został komendantem Okręgu ZWZ-1, stopień ten utrzymał przez cztery miesiące. Po zajęciu Lwowa przez hitlerowców zrezygnował z pracy zawodowej, od stycznia 1942 przez trzy miesiące w domu Fryderyka Stauba działała konspiracyjna drukarnia, powielano w niej m.in. „Biuletyn Ziemi Czerwieńskiej”. Był poszukiwany przez Gestapo, ukrywał się jednocześnie działając w konspiracji. Od kwietnia 1944 był komendantem Obwodu Przemyślany w Inspektoracie Południowym Armii Krajowej, od 16 kwietnia dowodził oddziałem partyzanckim, który uczestniczył w Akcji „Burza” oraz 24 lipca 1944 zdobył Bóbrkę. 25 lipca 1944 został odwołany z funkcji komendanta, miesiąc później złożył broń i powrócił do Lwowa. Ponownie otrzymał pracę w Instytucie Politechnicznym, został docentem i kierował Katedrą Obróbki Plastycznej Metali.