modelka musiała należeć do szlacheckiego rodu. O rodowodzie może wskazywać strój Magdaleny: zielona suknia przepasana niebieską szarfą spod której wystaje suknia spodnia wykonana z bogatej tkaniny złotogłowia. Weyden wzór tkaniny oddał z wielką dbałością. Magdalena siedzi na czerwonej poduszce i opiera się o drewniany kredens. Koło niej, na pierwszym planie stoi jej atrybut: alabastrowy flakonik symbolizujący olejek jaki według Ewangelii przyniosła do grobu Chrystusa. Jak twierdzi Cambell, Weyden zadbał o wiele szczegółów, czym dorównał a nawet prześcignął szczegółowość van Eycka. Usta Magdaleny zostały pomalowane mieszaniną koloru cynobru, bieli i czerwieni, obszycia zielonej sukni maja różne odcienie szarości a złota tkanina u dołu wykonane zostały impastem o różnej barwie i wielkości kropek. Za Magdaleną stoi Józef trzymający w dłoniach różaniec z perłowymi koralami od których odbija się światło. Również inne elementy otaczające kobietę zostały oddane z dbałością o szczegóły: paznokcie postaci klęczącej, gwoździe w podłodze, światło odbijane w klamrach książki. W tle znajduje się przykład malarstwa miniaturowego: artysta przedstawił maleńka postać kobiety na ścieżce i łucznika oraz refleksy świetlne odbijające się od wody w rzece.