pieniężnym ryczałtem, jednak klasztor świętokrzyski kontynuuje proces, chcąc uzyskać dzisięcinę snopową. 1651 – Sebastian Mogilnez przeor klasztoru świętokrzyskiego oraz Maciej Szamarzewski rektor kolegium Jezuitów w Lublinie zawierają układ w sprawie dziesięcin z ww. wsi, na którego mocy anulowano roszczenia klasztoru o zaległe dziesięciny, sporne dziesięciny z Godowa, Kłodnicy Kościelnej i Komaszyc oszacowano na 150 zł rocznie, zmieniając tę kwotę na kapitał 2160 zł, który umieszczony na pewnych dochodach miał dawać 7% rocznego dochodu. 1652 – zatwierdzenie tej umowy przez opata i konwent klasztoru świętokrzyskiego, generała zakonu Jezuitów, papieża Innocentego X i nuncjusza. 1653 – przeor klasztoru świętokrzyskiego umieszcza ww. kapitał na wsi Bostów należącej do Hieronima Tymińskiego na wyderkaf, wynoszący rocznie 150 zł, który płacono aż do supresji klasztoru 1819 rok. 1687, 1689 – Michał Tymiński, dziedzic Bostowa i Cząstkowa, płaci konwentowi świętokrzyskiemu corocznie na ś. Marcina [11 XI] po 150 zł z sumy 2160 zł znajdującej się na wyderkaf