Idea powstania muzeum w Piasecznie sięga przełomu lat 60. i 70. XX w. Począwszy od 1975 r. piaseczyński Ośrodek Kultury rozpoczął przygotowania do zorganizowania w budynku ratusza Muzeum Satyry i Karykatury. Planowano gromadzenie najlepszych prac znanych satyryków, przede wszystkim polskich. Na uroczyste otwarcie, zaplanowane na 1976 r., przewidywano wystawę prac Eryka Lipińskiego. Kilka lat później, w 1978 r., opracowano dokumentację przystosowania budynku dawnej remizy straży pożarnej przy ul. Puławskiej na potrzeby planowanego Muzeum Pamięci. Wewnątrz przewidywano m.in. urządzenie następujących sal: ekspozycji stałej, ekspozycji zmiennej, prelekcyjnej oraz przyjaciół Piaseczna.
Obie z przedstawionych koncepcji nie doczekały się realizacji. Pomimo tego w mieście aktywnie działało środowisko lokalnych miłośników historii, zrzeszonych w Towarzystwie Przyjaciół Piaseczna. Już od 1969 r. zabiegało ono o powstanie muzeum. Miejscowe władze deklarowały wówczas przeznaczenie na ten cel budynku Poniatówki położonego w parku. Chociaż w kolejnych dekadach tego założenia nie udało się zrealizować regionalista i kronikarz Jerzy Dusza stopniowo gromadził pamiątki związane z dziejami miasta i życiem jego mieszkańców.