Del Col, s. 145.. Okręgi te nie zostały jednak przyłączone do dominikańskiej prowincji inkwizytorskiej Lombardii i Marchii Genueńskiej, lecz nadal były uważane za część prowincji Marchii TrewizańskiejTavuzzi, s. 21.. Regulacja ta przetrwała 175 lat, gdyż 14 października 1477 papież Sykstus IV (sam wywodzący się z zakonu franciszkanów) zdecydował o przywróceniu tych okręgów franciszkanomTavuzzi, s. 7..
W obecnym stanie badań trudno jednoznacznie stwierdzić, czy na obszarze tej prowincji wytworzył się jakiś w miarę trwały podział na okręgi inkwizytorskie. Trwały charakter miało z pewnością wyodrębnienie okręgów Padwy i Vicenzy, z uwagi na oddanie ich w ręce dominikanów. Z treści dokumentów papieża Grzegorza XI z 1373 i 1376 wynika, że tamtym okresie obszary prowincji podległe franciszkanom podzielone były na dwa główne okręgi: wschodni z głównym ośrodkiem w Wenecji i zachodni z głównym ośrodkiem w Weronie. W 1376 doprecyzowane zostały granice okręgu weneckiego; w jego skład weszły diecezje Castello, Grado, Akwilea i JesoloLuke Wadding, Annales Minorum 1347-1376, Rzym 1733, s. 330-331 (r. 1376 nr V-VII);