Po powrocie do Daijō-ji Keizan pod kierunkiem Gikaia doświadczył wielkiego oświecenia w 1294 roku. Gikai zaprezentował Keizanowi 19 przypadek z Mumonkan i umysł Keizana nagle się otworzył. Kōan ten składa się z pytania Zhaozhou Congshena o Drodze, skierowanego do mistrza chan Nanquana Puyuana, na które mistrz odpowiedział: "Drogą jest zwyczajny umysł". Gdy Keizan zmagał się z pokazaniem swojego zwyczajnego umysłu Gikaiowi, ten nagle uderzył go w twarz i Keizan osiągnął wielkie oświecenieHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: History, Japan. Str. 139Richard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan. Str. 104.
Wkrótce po tym zdarzeniu Gikai uczynił Keizana swoim spadkobiercą i wyznaczył go na stanowisko "opata założyciela" klasztoru Jōman w prowincji Awa.
Okres środkowy – opat Daijō-ji - budowa nowych klasztorów W 1295 roku Keizan odwiedził klasztor Eihei, którego opatem był wówczas Gien. Gien potwierdził oświecenie Keizana, który przyjął także od niego wskazania bodhisattwy, co świadczyło, iż Keizan kontynuuje linie nauczania zarówno Gikaia jak i Giena.