62.
Jako opat głównego klasztoru szkoły był znacznie mniej zainteresowany duchowym rozwojem mnichów, a bardziej troszczył się o rozbudowę Eihei-ji, wznosząc kolejne budynki, w których umieszczał dzieła sztuki, co odbierano jako porzucenie ideałów monastycznej prostoty i skromności, tak charakterystycznych dla Dōgena. Ponadto Gikai rozbudował ceremonie i rytuały. Wszystko to w sumie spowodowało ostry sprzeciw innych mnichów, dlatego Gikai postanowił w 1272 roku ustąpić ze stanowiska, aby nie być przyczyną otwartego buntuGikai opuścił klasztor, troszcząc się zapewne o własne bezpieczeństwo.
Zasadniczo brak jest szczegółowych danych o jego działalności jako opata, z wyjątkiem wydarzenia z 1271 roku, gdy do klasztoru przybył siedmioletni wówczas Keizan Jōkin i został tonsurowym uczniem Gikaia. Mnisi zwrócili się wówczas do Kouna Ejō, aby ponownie objął stanowisko opata klasztoru, co ostatecznie nastąpiłoRichard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan, s. 68.