Koun Ejō, spadkobierca Dōgena i jedyny świadek wydarzenia potwierdzającego zaufania Dōgena do Gikaia, czuł, że kwestia następstwa po nim została już zasadniczo rozwiązana, chociaż sam miał pewne obiekcje. W grudniu 1255 roku okazał Gikaiowi certyfikat następstwa (jap. shisho) i szatę następcy Dharmy. W styczniu 1256 roku wręczył mu insygnia urzędu patriarchy (bez pisemnego potwierdzenia). W kilka dni później przeprowadził z nim rozmowę na temat jedności praktyki i nauk tworzących podstawę zen Dōgena. Ejō nie miał zaufania do Gikaia, gdyż znał wszystkich uczniów ze szkoły Dharumy i wiedział, że mają tendencję do praktyk buddyzmu ezoterycznego, które w żaden sposób nie przystawały do systemu zenu DōgenaRichard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan, s. 67. Ostatecznie uzyskane odpowiedzi zadowoliły Ejō. Dokładniejsza analiza wszystkich dokumentów ujawniła wiele niejasności, związanych nawet z oświeceniem GikaiaHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: History, Japan, s. 131, 132.