Środkowe lata życia (po 1657) 11 dnia 7 miesiąca trzeciego roku meireki za cesarza Go-Sai, czyli w roku 1657, Tōsui został spadkobiercą Dharmy Igana. Była to kulminacja studiów zen Tōsuia. Ceremonia potwierdzała zarówno jego urzeczywistnienie zen jak również uznawała go za następcę w linii przekazu wiodącej wstecz do założyciela tradycji sōtō – Dōgena, a tym samym do Buddy Śakjamuniego. Tōsui stał się mistrzem zen na swoich własnych prawach, w pełni zdolnym do objęcia opactw w klasztorach jego linii, do przyjmowania uczniów i do wyznaczania nowych spadkobierców Dharmy.
W 1657 roku wzorem swojego nauczyciela udał się do klasztoru Sōji, gdzie wziął udział w ceremonii nadania mu "cesarskiego opactwa" w tym klasztorze. Ze względu jednak na system panujący w okresie Tokugawa i wymagający od opata m.in. sporych finansowych dotacji, Tōsui zapewne nie przebywał w klasztorze zbyt długo. Powrócił do Higo i przyjął opactwo w klasztorze linii Igana – Jōsui-ji (Seisui-ji). Był to klasztor w mieście Hisakino w prefekturze Kumamoto.