W czasie I wojny światowej zorganizował w Jassach szpital wojskowy, otworzył także dom dla dzieci poległych żołnierzy. Kierował duchownych i mnichów do oddziałów rumuńskich w charakterze kapelanów, w monasterach otwierał lazarety i organizował kursy pomocy medycznej. Z powodu swojego zaangażowania zyskał przydomek „wojennego metropolity”. W 1918 został przyjęty, jako członek honorowy, do Akademii Rumuńskiej, za wkład w duchowe jednoczenie narodu rumuńskiego żyjącego do tej pory w różnych państwach. W latach 1919–1925 kierował pracami Świętego Synodu Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego, koordynując prace nad integracją rumuńskich struktur cerkiewnych funkcjonujących do tej pory w granicach różnych krajów w celu utworzenia jednego Kościoła narodowego.
W 1922 brał udział w ceremonii koronacyjnej Ferdynanda I i jego małżonki Marii w soborze w Alba Iulia.
Z jego inicjatywy wzniesione zostało mauzoleum Rumunów poległych w I wojnie światowej w Mărășești oraz pomnik żołnierzy rumuńskich w Provita de Sus.
Zgodnie z wyrażonym wcześniej życzeniem został pochowany w rodzinnej wsi, w sąsiedztwie cerkwiPimen Georgescu, mitropolitul Moldovei.
Przypisy
Kategoria:Biskupi Dolnego Dunaju Kategoria:Metropolici Mołdawii Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Czerniowieckiego Kategoria:Urodzeni w 1853 Kategoria:Zmarli w 1934