W 1412 roku nastąpił pierwszy podział kodeksu. Jego część (partia godzinek) została podarowana mistrzowi skarbca i bibliotekarzowi księcia Berry, Robinetowi d'Etampes (Jean d’Estampes). Wówczas to nastąpił kolejny podział; z podarowanej części wydzielono kilka pojedynczych kart, z których cztery, pochodzące z pierwszego etapu powstawania rękopisu, trafiły do Luwru. Pozostała większa część znajdowała się w zbiorach rodziny d'Etampes do XVIII wieku. W XIX wieku manuskrypt zakupił baron Alphonse de Rothschild a jego spadkobiercy podarowali go do Bibliotheque Nationale de France. Druga część kodeksu, zwana jest pod nazwą Godzinki Mediolańsko-Turyńskie i miała siedmiu autorów oznaczanych literami od G do K według kategoryzacji Georges'a Hulina de Loo z 1911 roku.
Godzinki Mediolańsko-Turyńskie thumb|left|200px|Znalezienie Krzyża Świętego karta z mszału znanego jako Godzinki Mediolańsko-Turyńskie przypisywane Janowi van Eyckowi(1422-1424)