Na początku XVII w. monaster stracił cały posiadany dotąd majątek ziemski, który odebrali mu mnisi z monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Tichwinie. W celu utworzenia nowej wspólnoty do Tichwinu przybyła wówczas mniszka Daria, w życiu świeckim Anna Kołtowska, czwarta żona Iwana Groźnego, zmuszona do wstąpienia do klasztoru trzydzieści lat wcześniej. Po przybyciu mniszki Darii do Tichwinu car Borys Godunow zwrócił wspólnocie posiadane wcześniej ziemie. W czasie kierowania przez Darię wspólnotą powstał na jej terenie pierwszy murowany obiekt sakralny – sobór Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni z dwoma ołtarzami bocznymi. Poza tym w kompleksie monasterskim znajdowały się drewniane budynki mieszkalne dla mniszek i robotników, spichlerze, stajnie i budynki gospodarcze. W 1613, gdy Tichwin zajęły wojska szwedzkie, monaster został całkowicie zniszczony, a cała wspólnota w związku z tym zmuszona do wyjazduДАРИЯ. Po wycofaniu się Szwedów Daria wróciła do klasztoru i kierowała jego odbudową, wznosząc na powrót zniszczony sobór i budynek mieszkalny dla mniszek. Wspólnotę wspierał darami car Michał oraz prywatni ofiarodawcy. Daria pozostawała przełożoną monasteru do śmierci w 1626.