Dalajlama przynajmniej formalnie sprawował pozycję nadrzędną zarówno w stosunku do Guszri-chana, jak i regenta, jako ich religijny zwierzchnik. Nowa struktura nawiązywała do znanej z przeszłości relacji „patron i jego kapłan” z tym, że w nowej sytuacji kapłanem był regent, patronem Guszri-chan, a głową państwa V Dalajlama. Kiedy Guszri-chan zmarł w roku 1655 dalajlama stał się również odpowiedzialny za wybór regenta i „cała rzeczywista władza w Tybecie, w tym także władza mianowanego regenta, przechodziła stopniowo w ręce V Dalajlamy”.
thumb|left|Pałac Potala. Widok współczesny
Pałac Potala thumb|left|Najstarsze skrzydło tzw. „Biały Pałac”
Wraz z ukonstytuowaniem się nowej władzy przystąpiono do wzniesienia dalajlamie adekwatnej do nowej funkcji reprezentacyjnej i bezpiecznej siedziby. Tradycja twierdzi, że inicjatywa pochodziła od doradców, a sam dalajlama był temu początkowo przeciwny. Ponieważ jednak przeszłe wypadki pokazywały, że przywódcy polityczni nie mogą czuć się w Tybecie bezwzględnie bezpieczni, szybko uznano, że bez względu na osobiste preferencje, forteca jest niezbędna.