Dywizjonem Krążowników.
II wojna światowa W grudniu 1941 roku dywizjon krążowników Kurity brał udział w inwazji na Jawę w Holenderskich Indiach Wschodnich i w rajdzie na Ocean Indyjski, gdzie dowodził zespołem składającym się z sześciu ciężkich krążowników i lekkiego lotniskowca „Ryūjō”, który zatopił w Zatoce Bengalskiej statki o łącznym tonażu 135 000 BRT. W czasie bitwy pod Midway (służył wtedy pod rozkazami adm. Nobutake Kondō) dowodził 7. Dywizjonem Krążowników. Jeden z okrętów jego zespołu (krążownik „Mikuma”) został wówczas zatopiony, drugi (krążownik „Mogami”) wskutek kolizji został ciężko uszkodzony. Mimo tego już 1 maja 1942 roku otrzymał awans na wiceadmirała i w lipcu objął dowództwo 3. Dywizjonu Pancerników.
W walkach o Guadalcanal 13 października pancerniki Kurity przeprowadziły intensywne bombardowanie Henderson Field, wystrzeliwując łącznie 918 pocisków dużych kalibrów. W okresie późniejszym Kurita dowodził znacznymi siłami floty w czasie walk o środkową część archipelagu Salomona i w bitwie na Morzu Filipińskim. W roku 1943 Kurita zastąpił admirała Kondō na stanowisku dowódcy 2. Floty.