Po wybuchu II wojny światowej powierzono jej organizację rozgłośni naczelnego wodza w Baranowiczach, niestety Luftwaffe zbombardowało tamtejszą radiostację uniemożliwiając realizację planów.
W randze porucznika Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej używając pseudonimu "Maria" aktywnie angażowała się w działalność ruchu oporu. W swoim mieszkaniu przy ulicy Filtrowej 17 w Warszawie prowadziła jadłodajnię, która była miejscem kontaktów konspiracyjnych. Wspólnie z Wandą Pełczyńską z ramienia Komendy Głównej Armii Krajowej zajmowały się wyszukiwaniem bezpiecznego lokum dla osób zagrożonych aresztowaniem.
Po upadku powstania warszawskiego razem z mężem Zbigniewem Sosnowskim (1893–1964) znalazła się w obozie przejściowym Dulag 121 w Pruszkowie, skąd udało im się uciec. Po zakończeniu działań wojennych powróciła do Warszawy, w październiku 1945 przyłączyła się do Organizacji Wolność i Niezawisłość, stanęła na czele Wydziału Informacji i Wywiadu, posługiwała się pseudonimem "Łuna" i "F-14". Dzięki jej zdolnościom organizacyjnym powstała komórka nasłuchu radiowego, liczne skrzynki kontaktowe oraz komórka fotograficzna. Należała do organizatorów i działaczy Komitetu Porozumiewawczego Organizacji Demokratycznych Polski Podziemnej.