Rok później otrzymała awans na stanowisko kierownika Referatu Rozgłośni Regionalnych, a na początku 1935 powierzono jej funkcję wicedyrektora programowego Polskiego Radia, w tym samym roku została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.
Halina Sosnowska była postrzegana jako profesjonalistka, nieco chłodna i wyjątkowo opanowana, odważnie kreująca polityką personalną radia, nie ulegała stereotypom i zwalczała uprzedzenia religijne i poglądowe. Nie pozwalała wprowadzać zasad powszechnego wówczas antysemityzmu, a także nie utrudniała rozwojowi kariery zawodowej osobom o przekonaniach komunistycznych. Oceniała współpracowników przez pryzmat profesjonalizmu i zaangażowania w pracę zawodową. To dzięki niej współpracę z Polskim Radiem nawiązali m.in. Tadeusz Byrski, Józef Czechowicz, Ignacy Fik, Witold Hulewicz, Janusz Korczak, Czesław Miłosz, Jan Parandowski i Lucjan Szenwald.
Podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym, które odbyły się w lutym 1939 w Zakopanem, osobiście kierowała ekipą sprawozdawców.