13 marca 1911 r. Saunière przekazał 61 faktur związanych z renowacją kościoła i budową jego posiadłości, które opiewały na 36 250 franków. 25 marca złożył w biskupstwie także list wyjaśniający w ogólnych zarysach źródło finansów oraz listę darczyńców, którzy łącznie mieli ofiarować mu ogromną sumę 193 150 franków. W kolejnym liście z 14 lipca 1911 roku przekazał sprawozdanie z wydatków poniesionych na odnowienie kościoła oraz budowy i zakup posiadłości, które opiewa na kwotę 193 050 franków. Jednakże 4 października 1911 r. komisja badająca finanse księdza stwierdziła, że tylko ok. 36 000 z deklarowanych 193 150 franków można rozliczyć. W swoim sprawozdaniu dodała również, że Saunière odmówił z nią współpracy.
Na 21 listopada 1911 r. zaplanowano trzecią rozprawę, jednak i tym razem Saunière się na niej nie pojawił, więc 5 grudnia zaocznie postanowiono zawiesić go na trzy miesiące.