W następnym roku została opublikowana monografia Raymonda Duchampa-Villona, Masters of Modern Art. W 1936 roku Pach wydał monografię zatytułowaną Vincent Van Gogh. Van Gogha uważał za postać kluczową dla rozwoju sztuki nowoczesnej, będąc równocześnie pierwszym historykiem, który wygłaszał w Ameryce wykłady na jego temat. W 1938 roku ukazały się wspomnienia Pacha związane ze sztuką, Queer Thing, Painting. W 1939 roku wydał dzieło Masterpieces of Art, opracowanie w związku z Wystawą Światową w Nowym Jorku, której Pach był dyrektorem. W 1948 roku wydana została książka Art Museum in America, w której Pach zakwestionował znaczenie i kierunek rozwoju amerykańskiego muzeum sztuki. Ostatnia książka Pacha, The Classical Tradition in Modern Art, została opublikowana pośmiertnie, w 1959 roku.
Ogółem wydano ponad 10 jego książek i ponad 200 artykułów.
Płynna znajomość języków: francuskiego, niemieckiego i hiszpańskiego pozwoliła Pachowi zrozumieć i zinterpretować nowe idee europejskiej awangardy oraz przybliżyć je odbiorcom anglojęzycznym. Umożliwiła mu także nawiązanie osobistych kontaktów z wieloma uznanymi artystami w Europie i Meksyku oraz pośredniczenie w kontaktach między nimi a marszandami i kuratorami muzealnymi.