Działalność jego modernistycznej agendy wywołała irytację zarówno konserwatywnych historyków, jak i artystów. W kolejnych latach Pach kontynuował działalność publicystyczną
Działalność publicystyczna Chociaż niezbyt dobrze znany dziś jako malarz, Walter Pach poświęcił większość swojego twórczego wysiłku na malowanie. Uważał się zarówno za artystę, jak i pisarza, choć przyjaciele, w tym historyk sztuki Bernard Berenson, przekonywali go do poświęcenia całego swojego czasu na pisanie. W dorobku Waltera Pacha znalazły się monografie na różne tematy, komentarze społeczne o świecie sztuki i książki o budynkach muzealnych. Poprzez swoje liczne książki, artykuły i tłumaczenia europejskich tekstów o sztuce, takich jak pięciotomowa Histoire de l’art, napisana przez francuskiego historyka sztuki Éliego Faure, Pach prezentował amerykańskiej opinii publicznej pojawiający się modernizm, którego zwolennikiem pozostał aż do śmierci. Wśród jego pierwszych publikacji była seria broszur wydrukowanych w 1913 roku na potrzeby Armory Show, w tym Odilon Redon oraz A Sculptor’s Architecture, poświęcona twórczości Raymonda Duchampa-Villona, bliskiego przyjaciela, którego Pach bardzo podziwiał. W 1923 roku Pach napisał książkę poświęconą Georges’owi Seuratowi, cytowaną później przez historyka sztuki Johna Rewalda.