Pracownicy Ansett dowiedzieli się o zawieszeniu lotów dopiero jak stawili się do pracy, a tysiące pasażerów zostało pozostawionych bez jakiejkolwiek informacji. Ponad 16000 osób straciło pracę z dnia na dzień co było największym tego typu wydarzeniem w historii Australii. Nowy zarząd firmy obarczył winą za to działanie Air New Zealand, które rzekomo wyprzedały aktywa linii oraz nie zabezpieczyły rezerw paliwa, co uczyniło je wrażliwymi na wahania ceny paliwa na rynkach światowych. Dodatkowo pojawiły się oskarżenia o wyprowadzanie pieniędzy z Ansett na pokrycie kosztów operacyjnych Air New Zealand. Te twierdzenia zostały odparte przez dyrektora generalnego Air New Zealand Ralpha Norrisa. Po otrzymaniu rządowych gwarancji, linie wznowiły połączenia do głównych miast 1 października 2001 roku. Zostało to określone jako „Ansett Mark II”. W listopadzie 2001 wierzyciele Ansett głosowali za przejęciem przez Tesna consortium które było własnością Solomona Lewa i Lindsay Fox. Plan zakładał drastyczną redukcje etatów oraz wprowadzenie nowych samolotów Airbus A320. Fox oraz Lew w późniejszym czasie ogłosili że z powodu braku zainteresowania ze strony rządu wycofują swoją propozycję.