Pragnąc opublikować wyniki swoich badań, zwrócił się w 1890 o pomoc do Jana Karłowicza, którego rodzinny folwark Wiszniewo znajdował się w odległości zaledwie 10 kilometrów od Krystynopola – folwarku Hurynowiczów. Wydanie prac folklorystycznych Hurynowicza zostało zrealizowane jednak dopiero trzy lata później, a Hurynowicz nie zdążył już przed śmiercią zobaczyć swojego dzieła. W 1893 praca „Zbiór rzeczy białoruskich” została wydrukowana początkowo w XVII tomie czasopisma „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, wydawanego przez Akademię Umiejętności w Krakowie. Nieco później ukazało się już odrębne wydanie tej pracy pod tytułem „Zbiór rzeczy białoruskich (z gminy Wiszniewskiej, parafii Żodziskiej, pow. Święciańskiego, guberni Wileńskiej)”.
Jako tłumacz Adam Hurynowicz rozpoczął, kontynuowane przez szereg późniejszych twórców, prace nad przekładem na język białoruski dorobku Elizy Orzeszkowej. Pierwszym przełożonym na język białoruski utworem pisarki był „Obrazek z lat głodowych”Мікалай Хмяльніцкі, Рэцэпцыя асобы і творчасцы Элізы Ажэшкі ў Беларусі (w:) С.П. Мусіенка (red.), Эліза Ажэшка ў эстэтычнай прасторы славянскіх краін, Мінск: Кнігазбор, 2013, s. 38.. Hurynowicz przetłumaczył na język białoruski również m.in. „Hymn” Iwana FrankiВ. П. Рагойша, Украіна, цвеце любы…, Мінск: БДУ, 2011 s.