W 1954 r. pisarz otrzymał I Nagrodę Państwową w dziedzinie dramatu, za którą nabył mieszkanie przy ulicy Rivadavia 2300, które na prośbę Elvi Rosbaco zapisał jej na własność. Zapomniany i niedoceniany zamknął się w mieszkaniu przy Rivadavia, sam siebie mianując „poetą odwołanym” (poeta depuesto) i poświęcił się pracy pisarskiej. W tym czasie powstała między innymi druga powieść pisarza El Banquete de Severo Arcángelo, wydana w 1965 roku, która stała się bestsellerem, i która otrzymała nagrodę FORTI GLORIS. Sukces drugiej powieści Marechala spowodował wzrost zainteresowania jego twórczością: jego utwory poddawane są analizie na uniwersytetach, szczególnie zapomniana pierwsza powieść Adán Buenosayres, a w teatrach wystawia się jego dramaty. W mieszkaniu na Rivadavia odwiedzali go studenci zainteresowani jego pisarstwem. W 1967 r. na zaproszenie Casa de Americas pojechał na Kubę, aby wziąć udział w charakterze jurora w dorocznym konkursie literackim. Wraz z Julio Cortázarem, José Lezamą Limą, Juanem Marsé i Mario Monteforte Toledo jednogłośnie wybrali zwycięską powieść: Los hombres de a caballo Davida Viñasa. Natomiast w 1969 roku pisarz wziął udział w spotkaniu literatów latynoamerykańskich w Santiago de Chile.