W 1927 r. wrócił do Buenos Aires i ponownie podjął pracę w szkole. W tym samym roku udał się po raz kolejny do Europy. Przebywając w Paryżu, na Montparnasse, prowadził bogate życie towarzyskie i kulturalne spotykając się między innymi z Aquilesem Badi, Alfredo Bigatti, Horacio Butlerem, Juanem del Prete, José Fioravantim, Raquel Forner, Alberto Morerą, Ricardo Musso i Victorem Pissarro. Lato 1930 roku spędził w towarzystwie wspomnianych wcześniej artystów argentyńskich w Sanary sur Mer, a następnie udał się w podróż do Florencji podążając śladami swojego ulubionego autora: Dantego Alighieri. W 1931 r. po powrocie do Buenos Aires kolejny raz podjął pracę w szkole. Wówczas poznał młodą nauczycielkę języka hiszpańskiego Maríę Zoraidę Barreiro, która przeprowadziła z nim wywiad na temat jego najbliższych planów literackich. Leopoldo i María zostali narzeczeństwem, a 8 stycznia 1934 roku wzięli ślub w kościele Nuestra Señora de Buenos Aires. Młodzi małżonkowie zamieszkali w domu przy ulicy Mexico 3306, który stał się miejscem spotkań rodziny z obu stron i przyjaciół: intelektualistów i artystów. Wkrótce przyszły na świat ich dwie córki: María de los Ángeles i María Magdalena (Malena).