Opis obrazu Portret Moratina różni się od innych dzieł Goi z tego okresu – jest bezpośredni, przez wielu krytyków uważany za dzieło romantyczne, wyprzedzające swoją epokę. Twarz dramaturga wyłania się z bardzo ciemnego tła, jest oświetlona mocnym strumieniem światła (tak, jakby znajdował się na scenie), które koncentruje się na czole i kościach policzkowych. Moratín ma żywe oczy, wydatny nos, który malarz częściowo ukrył, malując go niemal prostopadle, pełne usta i zaokrąglony podbródek. Nosi naturalnie rozpuszczone włosy, w stylu francuskich rewolucjonistów. Spogląda na widza w zamyśleniu, Goya oddaje jego poważny i nieśmiały charakter. Strój jest surowy, lecz elegancki, malarz odrzuca wszelkiego rodzaju ozdobniki, koncentrując się na spojrzeniu i charakterze portretowanego. Ciemnobrązowa kurtka dodatkowo uwidacznia kontrast światłocienia w tej kompozycji. Światłocień przywodzi na myśl obrazy Rembrandta, jednego z mistrzów Goi.
Proweniencja W 1812 Moratín, obawiając się represji przeciwko liberałom, wyjechał do Walencji, a następnie do Barcelony. Część jego majątku pozostała w Madrycie, w tym portret namalowany przez Goyę.