Przez 66 sezonów Formuły 1 system punktacji był wielokrotnie zmienianySzczegóły: Lista systemów punktacji Formuły 1.. Zmiany te dotyczyły nie tylko różnej liczby pozycji, które uprawniały do zdobycia punktów, ale także liczby wyścigów w sezonie, z których wyniki były brane pod uwagę przy tworzeniu klasyfikacji generalnej. Do 1990 roku co najmniej jeden rezultat każdego kierowcy, był odrzucany. Ponadto w latach 1967–1980 dzielono kalendarz na dwie części. Z każdej części sezonu dla każdego kierowcy odrzucano ustaloną liczbę rezultatów wyścigów, w kolejności od najmniejszej, do największej liczby punktów zdobytych przez kierowcę w tych wyścigach (uwzględniając również wyścigi, w których dany kierowca nie wystartował, bądź nie był sklasyfikowany). Różnica pomiędzy łączną liczbą punktów, a liczbą punktów po odrzuceniu ustalonej ilości rezultatów wyścigów odegrała znaczącą rolę w walce o tytuł mistrza świata w sezonie 1988 Formuły 1, w którym odrzucano 5 z 16 rezultatów wyścigów. Alain Prost nie ukończył dwóch wyścigów, a w pozostałe kończył na 1 bądź 2 pozycji. W związku z tym zdobył łącznie 105 punktów, spośród których odrzucono 18 za trzy drugie miejsca. Jego rywal, Ayrton Senna zdobył łącznie 94 punkty, jednak pięciokrotnie kończył wyścigi poza podium. Z jego rezultatu odjęto cztery punkty.