Centralnym pojęciem w jego teorii była , czyli dusza kultury. Pojęcia tego użył również w 1938 roku jako tytuł dla założonego przez siebie magazynu. Badał również ośrodki sztuki prehistorycznej w Alpach, Norwegii i Hiszpanii. Podczas pierwszej wojny światowej Frobenius spędził prawie cały rok w Rumunii. Podróżował z armią niemiecką w celach naukowych. Jego zespół przeprowadził badania archeologiczne i etnograficzne w kraju, jak również dokumentował codzienne życie etnicznie zróżnicowanych więźniów z obozu Sloboziahttps://web.archive.org/web/20140225175357/http://www.isnare.com/encyclopedia/Leo_Frobenius [dostęp 2014-01-18].. W 1920 roku archiwum kultury Afryki przeniósł z Berlina do Monachium, które od tego czasu stało się Instytutem Morfologii Kultury (Institut für Kulturmorphologie), i to z nim głównie związana była jego kariera akademicka. W 1925 roku przeniósł instytut do Frankfurtu nad Menem, gdzie wykładał antropologię kulturową na Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego, odbył profesurę i w 1932 roku został honorowym profesorem. Ponadto w 1934 roku został dyrektorem nowo powstałego Muzeum Etnografii we Frankfurcie. W swoim czasie, gdy przebywał we Frankfurcie nad Menem, zorganizował pięć wypraw do Afryki (Sahara, Afryka Południowa), koncentrując się przede wszystkim na dokumentacji sztuki naskalnej.