Wobec osoby stwarzającej zagrożenie wolno stosować przymus bezpośredni (art. 34-45). Przymus bezpośredni polega na: przytrzymaniu, przymusowym zastosowaniu leku, założeniu pasów lub kaftana bezpieczeństwa, izolacji lub użyciu kajdanek, pałki służbowej albo ręcznego miotacza substancji obezwładniających. Ustawa szczegółowo reguluje zastosowanie przymusu bezpośredniego i wymaga jego każdorazowego dokumentowania.
Przynajmniej raz na 6 miesięcy sąd ustala zasadność dalszego pobytu osoby w KOZZD na podstawie opinii psychiatry i wyników terapii. Sąd może w każdym czasie z urzędu postanowić o wypisaniu osoby z KOZZD. Możliwe jest wypisanie z zastosowaniem dalszego nadzoru prewencyjnego.
Według prognozy zawartej w art. 56 ustawy skutkiem utworzenia KOZZD będą wydatki z budżetu państwa: 5 mln zł w roku 2014 oraz 7 mln zł rocznie w latach 2015-22 (gdy liczba osób w KOZZD nie przekroczy 10) 20 mln rocznie (gdy liczba osób w KOZZD przekroczy 10).