Materiał Przędza lniana nici domowej roboty farbowane przy pomocy barwników naturalnych lub u miejskich farbiarzy Przędza bawełniana – bałchwa, szewczyca – obszar występowania stroju nadbużańskiego, szułczyca, gur – obszar występowania stroju włodawskiego kupowana w sklepie lub u wędrownych Żydów przędza w gotowych kolorach, wcześniej farbowana Włóczka DMC – mulina nietypowy materiał pojawił się po I wojnie światowej głównie do zdobienia ręczników
Kolorystyka Kolorystyka ornamentu tkackiego jest niezwykle istotna przy całości kompozycji. Może wskazywać na region z którego pochodzi, funkcję, jaką pełniła, i okres, w którym powstała. Najczęściej występowały perebory dwubarwne. Elementy w jednym pasie wykonywane były tym samym kolorem, z czasem dla urozmaicenia w pasie środkowym wprowadzano kolor trzeci kontrastujący (np. żółty, pomarańczowy). Na początku XX wieku zaczęto wprowadzać dwa kolory w jednym szlaku, a dla uzyskania kontrastu odrębnym kolorem wykonywano kontur figury bądź też wypełniano je całe. Występowały perebory jednobarwne np. żałobne z okolic Bugu. W większości jednak perebory jednobarwne pochodzą z okresów późniejszych.