Wstępne rozmowy na temat wystawienia estońskich jednostek SS odbyły się latem 1942 r., czego następstwem była formalna decyzja Adolfa Hitlera o wystawienia Legionu Estońskiego. Jego dowódcą został SS-Obersturmbannführer Franz Augsberger. Z końcem 1942 roku 1. estoński ochotniczy pułk grenadierów SS z Ochotniczego Legionu Estońskiego rozpoczął szkolenie w pobliżu okupowanej Dębicy na poligonie ćwiczebnym SS Heidelager. Wielkość Legionu miała wynosić rzeczowy pułk (trzy bataliony, cztery kompanie piechoty, kompania moździerzy oraz kompania przeciwpancerna). 113 żołnierzy Batalionu "Estland" pod dowódcą pułkownika Paula Maitly jako pierwsi dotarli do obozu szkoleniowego Heidelager w Dębicy (13 października 1942 r.). Większość oficerów została wysłana na szkolenie do Bad Tölz. W tymże mieście powołano sztab 1. estońskiego ochotniczego pułku SS (1. Estnischen SS-Freiwilligen Regiment) oraz sformowano 1. batalion, którego dowództwo objął Hauptsturmführer Georg Eberhardt.
W listopadzie 1942 roku do Dębicy przyjechali specjaliści i trenerzy z pułku SS Deutschland. 10 grudnia wielkość 1. batalionu została ustalona na 3 kompanie piechoty oraz 1 kompanię broni ciężkiej.