Filozofia religijna Davidsona miała istotne konsekwencje dla myśli społecznej. Apeiroteizm był stanowiskiem demokratycznym i perfekcjonistycznym, ponieważ głosił, że każdy człowiek ma potencjał do bycia Bogiem. Najczęściej jednak stosunki społeczne udaremniają rozwój tego potencjału. Davidson uważał, że zawarte w człowieku boskie naturalne instynkty będą pobudzały go do działań moralnych. Im bardziej jednostki są świadome tej boskości, tym stają się bardziej moralneDavidson, "The Power Not Ourselves," The Index (15 October 1885), 184. Cf. Davidson, The Philosophy of Goethe's Faust, ed. Charles M. Bakewell (New York: Haskell House, 1969), 157-58..
William James był zdania, że ta indywidualistyczna religia spowodowała, że Davidson pozostał "obojętny ... na socjalizm i inne panacea administracyjne."James, "Professor William James’s Reminiscences," in Memorials of Thomas Davidson, 115.. Apeiroteizm wzywał do uwolnienia potencjału boskości każdego człowieka poprzez rozwój osobisty i pomoc innym, a nie przez warunków materialnych ludności. Zdaniem Davidsona to jedyna droga do prawdziwej reformy społeczeństwaCf. Anne C. Rose, Transcendentalism as a Social Movement, 1830–1850 (New Haven: Yale University Press, 1981), 161..
Przypisy