Te wydarzenia otworzyły drogę do ostatecznego umocnienia władzy Konrada w Marchii Miśnieńskiej. W sierpniu 1125 roku książę Lothar został wybrany nowym królem Niemiec, co dodatkowo wzmocniło prawa Konrada.
Wzrost potęgi Przez większość panowania króla Lotara III, który rządził Cesarstwem od 1125 do 1137 roku, Konrad – jak wynika z dostępnych źródeł – rzadko pojawiał się na dworze królewskim. Udokumentowano osiem pobytów Konrada na dworze Lotara. Dopiero od 1134 roku, kiedy Lotar rok wcześniej został koronowany na cesarza w Rzymie, Wettin pojawiał się częściej w otoczeniu władcy. Punktem kulminacyjnym relacji między margrabią a cesarzem było nadanie Konradowi Marchii Łużyckiej, prawdopodobnie 10 maja 1136 roku. Wcześniej, od 1131 roku, rządził tam syn Wiprechta, Henryk z Groitzsch, jako następca Albrechta Niedźwiedzia. Przy tej okazji Konrad otrzymał również dobra z dziedzictwa rodu Groitzsch, hrabstwo Groitzsch.