Dwa pierwsze podziały są podziałami równoległymi, a kolejny – prostopadłym. Po trzech podziałach powstaje ośmiokomórkowy zarodek, w którym wyróżniane są dwie warstwy po cztery komórki. Pierwsza warstwa komórek w kolejnych etapach wzrostu zarodka daje początek merystemowi wierzchołkowemu i liścieniom; druga warstwa jest odpowiedzialna za wykształcenie korzenia i hipokotylu. Gdy komórki obu warstw ulegną podziałowi antyklinalnemu, możliwe jest już wyróżnienie warstwy zewnętrznej i wewnętrznej. Jest to faza dermatogenu. Dalsze podziały nie są już synchroniczne, jednak nadal są uporządkowane pod względem płaszczyzny podziału. Warstwa zewnętrzna w liczbie 32 komórek staje się protodermą. Komórki centralne, dzielą się zarówno poprzecznie, jak i podłużnie. W efekcie po 60 godzinach od zapłodnienia zarodek liczy 62 komórki. Na tym etapie określany jest jako globularny. Wierzchnie komórki zapoczątkowują rozwój dermatogenu, a warstwy położone głębiej są zaczątkiem peryblemu i pleromu. Gdy komórki zlokalizowane po dwóch stronach globularnego zarodka, dzieląc się, wykształcą zawiązki liścieni, zarodek wchodzi w stadium sercowate. Dalsze zmiany kształtu prowadzą do pojawienia się symetrii grzbieto-brzusznej. Zarodek wydłuża się i wykształcane są merystemy wierzchołkowe pędu i korzenia.