już na wczesnym etapie ich rozwoju zarodki konkurują pomiędzy sobą i ostatecznie przeżywa jeden z nich, a pozostałe są przez niego wchłaniane. Ze względu na rozwój wielu zarodków konieczne jest wykształcenie wieszadełka wtórnego, umożliwiającego konkurującym zarodkom pobieranie substancji pokarmowych z bielma. Zewnętrzna warstwa zwycięskiego zarodka staje się protodermą. Zarodek przyjmuje kształt paluszkowaty, którego grupa komórek bliższa suspensora staje się centrum inicjalnym korzenia. Na przeciwnym biegunie zarodka dochodzi do wykształcenia zawiązków liścieni. Ich liczba może różnić się nawet dla jednego gatunku nagonasiennych. Okrytonasienne Dwuliścienne Wśród roślin okrytozalążkowych najlepiej poznana jest embriogeneza Arabidopsis thaliana. Polaryzacja występuje już na etapie komórki jajowej. Duża wakuola zlokalizowana jest w po mikropylarnej stronie komórki, a jądro – po stronie chalazalnej. Po zapłodnieniu podłużna zygota ulega pierwszemu podziałowi z wytworzeniem komórki bazalnej i apikalnej. Dużą wakuola staje się elementem komórki bazalnej, która w wyniku kilku kolejnych podziałów w jednej płaszczyźnie przekształca się w wieszadełko. Struktura ta jest odpowiedzialna za dostarczanie substancji pokarmowych organogenicznej części zarodka, powstającej w wyniku kolejnych podziałów komórki apikalnej.