123-125.
Na Syberii – praca wychowawcza Harcerstwa Polskiego thumb|240px|Karol Zaleski Przy miejscowych Legionach rozwijało się Harcerstwo Polskie. Powstała lokalna i centralna prasa harcerska. Syberia nie była ziemią niczyją, o pobycie na niej decydował wówczas ataman, admirał Aleksandr Kołczak. Stał z Komendą Wojskową w Omsku. Był w stałym kontakcie z kontrrewolucją antybolszewicką i interwencją zbrojną w Rosji Radzieckiej. Rząd eserowsko-mienszewicki Kołczaka, władcy Syberii, zaakceptował powstanie 5 Dywizji Syberyjskiej. Oficjalnie 5 Dywizja Syberyjska powstała latem 1918 r. Dowództwo nad nią, zgodnie z rozkazem gen. Józefa Hallera objął ppłk Walerian Czuma. Naczelną polską władzą wojskową, powołaną na Zjeździe Omskim był Polski Komitet Wojenny z siedzibą w Nowonikołajewsku.
Żołnierze 5 Dywizji Syberyjskiej zostali wyposażeni, przez Misję Francuską, w siwe „hallerowskie” mundury, japońskie karabiny, francuskie działa, karabiny maszynowe Maxima i Colta. Od grudnia 1918 r. 5 Syberyjska podlegała, wraz z innymi wojskami sprzymierzonymi na terenie Syberii, dowódcy koalicji gen. francuskiemu Pierre Maurice JaninowiJan Zaleski, Dzieje mego ojca – Karola Zaleskiego podczas I wojny światowej, 10 stron maszynopisu, 1960.Karol Zaleski, Do Harcerzy Polskich w Skobielewie, Harcerz Polski na Syberii, 1919, nr 1, s.