Naczelny Polski Komitet Wojskowy przejął patronat nad Naczelnym Kierownictwem Harcerskim, traktując je nie tylko jako wartościową placówkę wychowawczą, ale również jako zaplecze kadrowe Wojska Polskiego. Harcerze kijowscy przystąpili do tworzenia nowych drużyn harcerskich w trzech chorągwiach: kijowskiej, moskiewskiej i piotrogrodzkiej. Działali również w okręgu północnym, od Wołogdy do Permu. Tu zasłużył się harcerz druh Leopold Chroma. W stosunkowo szybkim tempie powstały drużyny w Niżnym Tagile, Szaradyńsku, Tomsku, Łyżwie. Rosły szeregi ideowych działaczy harcerskich, którzy swoją pracą dawali wyraz miłości do Polski, tacy jak Szczęsna Szyperska, bracia Marek i Tadeusz Grabowscy, Jerzy Sawicki, Jan Konarzewski, Juliusz Filipkowski.

5 Dywizja Syberyjska i Harcerstwo Polskie na Syberii Korpusy Wschodnie, dzieło Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego oraz Legionistów Polskich, po rewolucji październikowej znalazły się w beznadziejnej sytuacji. W całym kraju zapanował terror. Rosja zniszczona przez wojnę, dziesiątkowana przez epidemie była zainteresowana pokojem i całkowitym wycofaniem się z działań wojennych i sojuszu z Ententą. Od 9 lutego 1918 były w tej sprawie prowadzone pertraktacje z Niemcami (traktat brzeski). Niemcy i Austria z państw wrogich Rosji, przekształciły się w wyrachowanych przyjaciół.