Zygmunt Okołów powołał do tego zadania zespół młodych inżynierów, dysponując budżetem 504 tys. zł (stanowiącym 100% zaliczkę zleceniodawcy na poczet opracowania i dostawy pierwszej partii pojazdów) przystąpił do konstruowania limuzyny o wewnętrznym oznaczeniu PZInż 403 i nazwie Lux-Sport lub w skrócie LS. Założeniami ogólnymi było dorównanie liderom światowej motoryzacji w segmencie pojazdów, gdzie znaczenie miała nie cena, lecz doskonałość techniczna, prestiż, elegancja i komfort podróży.
Przedprototyp zgodnie z harmonogramem miał być gotowy na wiosnę 1936 roku. Jesienią 1935 roku wykonano podwozie i prowizoryczne drewniane nadwozie, wyposażone w silnik Fiat 122, i przystąpiono do testów. Z powodu małej mocy silnika podjęto wówczas decyzję o opracowaniu nowej jednostki napędowej w układzie V8. Drugie podwozie, przeznaczone dla celów wystawowych, wyeksponowano we wrześniu 1936 roku na Wystawie Przemysłu Mechanicznego i Elektrycznego w Warszawie.